ΜΕΛΙΣΣΟΧΟΡΤΟ: το βότανο της νεότητας

Το µελισσόχορτο (Melissa officinalis), γνωστό και ως µέλισσα ή βάλσαµο λεµονιού, ανήκει στην οικογένεια της µέντας. Ο όρος «µέλισσα» προέρχεται από τη λέξη «melissophyllon», που σηµαίνει «φύλλο της µέλισσας» επειδή αποτελεί ιδανικό φυτό για να αναζητήσουν τροφή οι µέλισσες.

Ιστορία

Στην αρχαία Ελλάδα το µελισσόχορτο ήταν αφιερωµένο στη θεά Άρτεµη και χρησιµοποιείτο κυρίως για τη χαλαρωτική και αντικαταθλιπτική του δράση. Στην εποχή του Μεσαίωνα λέγεται ότι αλχηµιστές χρησιµοποιούσαν µελισσόχορτο για να φτιάχνουν ελιξήρια νεότητας. Τις πλούσιες θεραπευτικές του ιδιότητες καταγράφει ο Διοσκουρίδης, ο οποίος αναφέρει πως µπορεί να επουλώσει τα τσιµπήµατα του σκορπιού, τις δαγκωµατιές των σκύλων, να απαλύνει τον πονόδοντο ενώ είναι και ένα πρώτης τάξεως φάρµακο για την αρθρίτιδα.

Ιδιότητες

Το µελισσόχορτο είναι γνωστό για την αντισπασµωδική, αντιφλεγµονώδη και αντιµικροβιακή του δράση. Παράλληλα, τονώνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστηµα, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, µε αποτέλεσµα να µειώνεται η πίεση του αίµατος. Θεωρείται πολύ σηµαντική η συµβολή του στην καταπολέµηση των ιών. Πρόκειται για φυτό αποτελεσµατικό σε περιπτώσεις αϋπνίας, έντονου στρες, έντασης και ευερεθιστότητας ενώ µπορεί να βοηθήσει ακόµα και άτοµα µε κατάθλιψη, χάρη στις καταπραϋντικές και χαλαρωτικές του ιδιότητες. Ανάµεσα στις δράσεις του συγκαταλέγεται και η ανακούφιση από πεπτικές διαταραχές. Επιπλέον, το µελισσόχορτο καθαρίζει το µυαλό, αυξάνει την αντίληψη και ενισχύει τη µνήµη. Τέλος, χάρη στην ιδιότητά του να δρα κατά των πόνων στις νευρικές απολήξεις, το µελισσόχορτο συστήνεται σε ανθρώπους µε πονοκεφάλους, ηµικρανίες και άλλους πόνους (π.χ. πόνοι περιόδου, πονόδοντος, εντερικοί, κολικοί).

Οι πληροφορίες που περιέχονται έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την γνωμάτευση του ιατρού σας ή την επίσκεψη σε άλλον ειδικό της υγείας. Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε κάποια διατροφή ρωτήστε τον προσωπικό ιατρό σας.